Gözümün önünde büyüyordu

puccaa:

kalp kırıklığım…

Güven meselesi

Güvenmenin bir iliski icerisinde nekadar onemli oldugunu birkez daha gordum. Arada mesafe varsa bu onemin nasil arttigini gordum. Birkez kirilmissa o guven birdaha asla eski halini alamayacagini gordum.
Uzaktan sevmek cok zor. Elini ayagini cekiyorsun herseyden. İstem disi olasi bir durumla bile karsilasmamak icin tamamen kopuyorsun insanlardan cevrenden esinden dostundan. Yalnizliklardan yslnizlik begeniyorsun kendine. Evet hatta kalbine bile engel oluyorsun cokca kez. Fedakarlik yapiyorsun. Ozen gosteriyorsun iliskine. Ve en onemlisi bunlari herseyden once kendine olan saygindan yapiyorsun.

Ve hersey yolunda giderken tam da burada birden kiriliyor.

Erkekler. Onlar hep cok iyi taniniyor karsi cinsin tarafindan. Kadinlar hep daha saf oluyor ve evet soyleyemesenizde ima ettiginizi anliyoruz, salak oluyor. Onlar anlayamiyor art niyeti. Sen taniyamamis oluyorsun. Ama o ayni cinsiyetten ya, şak diye cozuveriyor neyin ne oldugunu.
Hala yaziyor demek ha? Bu soruyla!
Cunku kendisinin hayatinda hic boyle biri olmadi. Cunku sevgiliden donme dostlugu o yasamiyor hat safhalarina kadar! Cunku erkek hep erkektir!
Kendimi savunuyorum ben de alel acele. Niye ki aslinda? Kime neyi savunuyorum?
Sevgiliden dost olmuyorsa yolu sen ciz.

İyi geceler